ساماندهی اسکان­های غیر رسمی شهری با در نظر داشتن مدل LR در بندرانزلی

قسمتی از متن پایان نامه :

نیمه دوم قرن بیستم، به دنبال کاربست گسترده این روش در بازسازیهای بعد از جنگ جهانی دوم، به صورت قانون سازماندهی مجدد زمین در سال 1954 تصویب می گردد (حبیبی و مقصودی، 1386). و از این زمان می باشد که حضور قوی و پررنگ این روش در قالب نظام برنامه ریزی کشور ژاپن ظاهر می­گردد و چارچوب­های کاربرد آن وضوح و روشنی بیشتری می­یابد. در دهه 1980، همزمان با نگاه جهانی توسعه مجدد شهری 3 و مطرح شدن رشد شهر از درون، در کشور ژاپن نیز توسعه مجدد در دستور کار قرار می گیرد و سازماندهی مجدد زمین به عنوان یکی از مؤثرترین روش­ها برای تحقق این هدف مورد بهره گیری قرار می­گیرد (Murayama, 2005). بعد از این مقطع زمانی و با مطرح شدن نظریه­های شهرسازی گوناگون در دهه­های اخیر (رنسانس شهری، توسعه پایدار شهری و برنامه ریزی شهری مشارکتی) قانون سازماندهی مجدد زمین با بازنگری مدام خود، در قالبی جدید و تکمیلی، تأثیر مؤثر خود را بیش از پیش در طرح­های توسعه و توسعه مجدد شهری بازیافته می باشد. در واقع نظام نظارت دولتی برای بازآفرینی شهر پایدار به طرفداری از مدیریت مداوم محیط شهری از طریق
مشارکت­های اجتماعی نیاز دارد. بدین ترتیب، رویکرد نظام برنامه ریزی سرزمین ژاپن دگرگون شده و رویکرد از پایین به بالا به جای رویکرد تکنوکراتیک از بالا به پایین در دستور کار قرار می­گیرد، موضوعی که به­ویژه بعد از سال 1954 و تصویب قانون سازماندهی مجدد زمین به خوبی مشهود می باشد.بازتاب این امر و تاکید بر مشارکت اجتماعی بر پایه طرح سازماندهی مجدد زمین در سال 1992 با تهیه طرح جامع شهری فوکایا 4 مشهود می گردد، طرحی که به موفقیت های بسیاری دست پیدا نمود و مقالات بسیاری در باب نقاط قوت آن نوشته گردید. 5 طرح سازماندهی مجدد زمین در سال 1995 در طرح بازسازی بعد از زلزله مخرب «هانشین – آواجی» مجدد اً تجربه شده و به موفقیتهای بسیاری دست می­یابد.

سوالات یا اهداف این پایان نامه :

اصلی­ترین سؤال پژوهش این می باشد که دولت در ساماندهی سکونتگاه­های غیررسمی چه رویکردهایی را اتخاذ نموده می باشد؟ آیا این رویکردها در دوره های مختلف موجب پایداری سکونتگاه­های غیررسمی شده می باشد؟

ـ آیا ساکنان مجموعه­های تجمیع شده از زندگی در این مجموعه­ها، نسبت به مکان قبلی زندگی خود، رضایت دارند؟

ـ آیا ساکنان مجموعه­های تجمیع شده مایلند که مجموعه­های مسکونی در اطراف محل سکونت آنها توسعه یابد و بالعکس، آیا ساکنان اطراف مجموعه­های تجمیع شده حاضرند در مجموعه­های مشابه زندگی کنند و یا حداقل، در ساخت آن مشارکت داشته باشند؟

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ـ راه حل بهبود مساله چیست و یا به تعبیری با چه راه حلی می توان به پدیده اسکان غیررسمی در بندرانزلی پایان داد؟

 دانلود متن کامل پایان نامه جغرافیا در لینک پایین صفحه